ADORARE


ADORARE
ADORARE
est ex origine vocis ari admoucre, seu osculari; Unde Hiobus c. 31. v. 26. et 27. Si vidi Solem, cum sulgeret, et osculatus sum manum meam ori meo etc. i. e. si Solem adoravi. Nempe in osculo praecipuus semper adorandi ritus collocatus est. Vide Everh. Elmenhorstium et Des. Heraldum ad Arnobium, ubi is aliter Paulo: ut et infra Alloqui. Plenior autem gestus adorantium talis erat, ut, velatô capite, dextrâ manu labris admorâ, priore digitô in erectum pollicem residente, corpus dextrovorsum circumagerent, ut ex Luctetio l. 5. Macrobio Saturnal. l. 1. c. 8. Plutarcho Quaest Rom. 10. Apuleio Asini l. 4. Minucio Felice, aliisque liquet. Imo et προσκυνεῖν soliti, et verrere sese ad Orientem et coronam simulacro imponere et assidere ad orandum; Sueron. Vitellio c. 7. Plut. Apologia et l. de Orat. Vide de adorantium gestu habitu, motu, flexuque corpotis Barn. Brissonium Formular l. 1. Petr. Pithoeum Adversar. l. 1. c. 3. Iac. Ouzelium aliosque ad Minucium Fel. etc. Qui salutandi mos a Diis ad Caesares postea transferri coepit, ut visum; et Vitellius quidem, miri in adulando ingenii, Primus C. Caesarcm ador ari ut Deum institut. Cum rever sus ex Syria non aliter adire ausus esset, quam capite velatô, circumvertensque deinde procumbens. Diocletianus dein sibi non tantum eutn honorem deferri voluti, quod et sub insecutis Principibus ex parte mansit, verum etiam, gemmarum ornamenta suis calceamentis addidit, ut sibi, tamquam Deo, divini honores per pedum oscula deferrentur: ritu a Pontifi cibus Romanis sequentibus saeculis receptô, et ad hanc nostram aetatem observatô. Qua de re sic Balduinus de Calceo c. 27. Cum Pontifues primum agnoscerent, unrversos passim Christanas ad suorum pedum oscula proruerc, crucem calceis suis adtexi curaverunt. Quo factum, ut Christiani homines, eum honorem, quem Pontisici per pedum eius oscula lubentes ibant delatum, cruce in ipsius sandaliis perspectâ, in Christum praesertim referrent, aetque adeo ipsum ore contingere imperessisque labiis suaviari viderentur. Quod autem dictum de velato capite, confirm atur ex Plauto Amphitr. Actu 5. Sc. 1. ubi, ab Alcmaenâ parturiente, Dii opertô capite in vocantur: Curculione item Act. 3. Sc. 1. ubi quidam opertô capite Aesculapium salutat. Sic Alopsus vates, apud Val. Flaccum l. 2. v. 253. Manes venerando, caput obnubit: et respexit eo Lucretius l. 3. v. 1197.
Nec pietas ulla est, velatum saepe videri,
Vertier ad lapidem atque omnes accedere ad aras:
Nec procumbere humi prostratum, et pandere palmas
Ante Deûm delubra. --------
Idem apud Hebraeos quoque olim ac Romanos obtinuit: quorum hi omnibus Numinibus sacra faciebant capite tectô, Praeterquam Saturno, Herculi et Honori, cuius rei Causas investigat Plut. Quaest. Rom. 11. et 13. et quia hic erat mos patrius romanorum, ritum illum Saturno sacrificandi institutum per egrinum, Saturnal. l. 1. c. 10. ac ritum Graecanium. l. 2. c. 6. vocat Macrob. Contrariô plane more Christiani adorant, capitenudô, vide Solerium de Pileo sect. 2. etc. De situ adorantium Orientem versus, aliisque huc pertinentibus, dicemus alibi, imprimis ubi de Invocatione et Precandi ritu. Addam saltem, in ador aticne Saturni, Veneris et Solis, Orientales gentes olim manum non ad os sed ad pectus admovisse adnotari Seldeno, ut infra videbimus voce Pectus. Sed et, quoties locum sacrum praetergrederentur Gentilium religiosiores, modô praefatô soliti erant adorare, ac secum tacitas preces concipere. Ovidius Met. l. 6. Fab. 5.
Ipse ducem dederat, cum quo dum pascua lustro.
Ecce lacûs mediô sacrarum nigra favillâ
Ara vetus stabat, tremulis circumdata cannis
Restitit; et pavidô Faveas mihi, murmure, dixit
Dux meus; et simili, Faveas, mihi murmure, dixi.
vide et infra Loca.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Look at other dictionaries:

  • adorare — ADORÁRE s.f. 1. Faptul de a adora; adoraţie. 2. Slăvire (a unei divinităţi); venerare, cinstire, divinizare. – v. adora. Trimis de ana zecheru, 24.02.2008. Sursa: DEX 98  ADORÁRE s. 1. divinizare, idolatrizare, venerare. (adorare cuiva.) 2. v.… …   Dicționar Român

  • adorare — [dal lat. adorare rivolgersi con preghiere ] (io adóro, ecc.). ■ v. tr. 1. (relig.) [rendere culto alla divinità] ▶◀ onorare, venerare. ↑ idolatrare. ◀▶ disonorare, oltraggiare, profanare. 2. (estens.) a. [provare grande trasporto] ▶◀ amare,… …   Enciclopedia Italiana

  • adorare — a·do·rà·re v.tr. (io adóro) 1. FO riconoscere come divinità, venerare: adorare Dio; onorare con atti di culto: adorare l immagine della Madonna | LE ass., stare in atto di adorazione, pregare: posesi ginocchione a guisa che adorar volesse… …   Dizionario italiano

  • adorare — {{hw}}{{adorare}}{{/hw}}v. tr.  (io adoro ) 1 Prestar culto di adorazione alla divinità: adorare Dio. 2 (est.) Fare oggetto di devozione, amare con trasporto: adorare la propria madre; CONTR. Detestare. ETIMOLOGIA: dal lat. adorare, comp. di ad… …   Enciclopedia di italiano

  • adoráre — s. f., g. d. art. adorärii …   Romanian orthography

  • adorare — v. tr. 1. venerare 2. (est.) amare appassionatamente, riverire, idolatrare □ bramare, desiderare CONTR. odiare, detestare, esecrare, aborrire, abominare, disprezzare, rifuggire …   Sinonimi e Contrari. Terza edizione

  • PURPURAM adorare — olim dicti sunt, quibus Imperatorum chlamydis laciniam tangere vel osculari concessum erat. Et quidem Patricii ad dextram Principis mammam adorabant, quorum recedentium caput deosculabatur Princeps: Senatores vero ac coeteri gen dextrô ante… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • adorer — [ adɔre ] v. tr. <conjug. : 1> • XIIe; lat. adorare 1 ♦ Rendre un culte (théol., un culte de latrie) à (Dieu, une divinité, un symbole divin). « Zeus a commencé par être celui qu on adore au sommet des montagnes » (Bergson). Loc. Brûler ce… …   Encyclopédie Universelle

  • adorer — (a do ré) v. a. 1°   Rendre à la divinité le culte qui lui est dû. Dieu veut être adoré de ses créatures. •   J adore la bonté de Dieu, je l admire, j y mets ma confiance, BOURD. Pensées, t. I, p. 67. •   Et comme ces rois de l aurore, Un… …   Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré

  • ADORANDI — ritus, is erat apud Veteres qui deseribitut Minucio Felici in Octav. Caecilius simulacrô Serapidis denotatô, ut vulgus superstitiosus solet, manum ori admovens, osculum labris impressit. Hinc Plin. l. 28. c. 2 in adorando, dextram ad osculum… …   Hofmann J. Lexicon universale


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.